Gestaag Doorhakken – Ian Toyn, gepubliceerd in TreeCropper Magazine

Ik kocht in 2014 een Hansa C7-hakselaar nadat ik onder de indruk was geraakt van een demonstratie op de Hansa-stand tijdens de Fieldays, en ik gebruik hem nog steeds. Hansa verkoopt dit model nog altijd met dezelfde specificaties, hoewel het ontwerp in de loop der jaren enkele kleine wijzigingen heeft ondergaan.

Gebruiksgemak

Het ontwerp is gebaseerd op een vliegwiel van 12,5 kg met twee messen, aangedreven door een motor die tot 2.850 tpm draait. Takken worden ingevoerd via een steile invoertrechter die naar het vliegwiel toe smaller wordt. De zwaartekracht helpt bij het invoeren, evenals de luchtstroom die door de draaiende messen wordt gegenereerd en de snijwerking van de messen zelf. Als dat niet voldoende is om een tak volledig door te trekken, kan de volgende tak worden gebruikt om deze verder naar binnen te duwen. Sterk vertakte zijtakken hebben vaak zo’n duwtje nodig, waarbij de vernauwende invoertrechter helpt door ze te buigen of af te breken. Het hakselmateriaal wordt via een oplopende uitwerptrechter naar een deflector geleid, waarmee het in de gewenste richting kan worden uitgeworpen.

Takdiameter

Volgens de specificaties bedraagt de maximale capaciteit (oftewel de maximale takdiameter) nominaal 70 mm. Toch zijn de messen 110 mm lang en heeft de invoertrechter een opening van 130 mm. De twee messen zijn versprongen gemonteerd, waardoor theoretisch de volledige breedte van 130 mm kan worden gesneden. In de praktijk wordt de maximale diameter die kan worden verwerkt echter ook beperkt door de manier waarop de gebruiker het materiaal invoert. Het hakselen vertraagt het vliegwiel, waardoor af en toe een pauze nodig is zodat het vliegwiel weer voldoende draaimoment kan opbouwen. Grote professionele houtversnipperaars automatiseren dit proces – wellicht kent u het ritmische geluid van “happen–pauze–happen–pauze”. De C7 automatiseert dit niet, dus het is verstandig om niet te veel materiaal tegelijk in te voeren. Zolang u geen buitensporige eisen stelt, werkt hij zeer effectief. Verwacht niet dat hij takken van meer dan 70 mm diameter verwerkt – de grotere opening dient vooral om kromme of vertakte takken gemakkelijker in te voeren.

Mobiliteit

De machine staat op twee wielen om het verplaatsen te vergemakkelijken – het gewicht van meer dan 90 kg zou anders moeilijk hanteerbaar zijn. Op een vlakke, verharde ondergrond rolt hij gemakkelijk, en ik kan hem zelfs over een grasveld met kweekgras duwen. Er is een optionele trekvoorziening beschikbaar, met een trekpen voor achter een zitmaaier of een koppeling voor een trekhaak. De wielen zijn echter niet geschikt voor gebruik op de openbare weg. Als een vriend hem wil lenen, moet u hem mogelijk op een aanhanger tillen. De wielen zijn kleiner dan die van een standaard kruiwagen en daardoor minder geschikt voor een ruwe weide of oneffen terrein. Als een binnenband lek raakt, is de eenvoudigste oplossing om deze te vullen met bandenafdichtmiddel (“slime”).

Onderhoud

Het onderhoud bestaat uit het smeren van vier smeernippels, het slijpen van de messen en het spannen van de aandrijfriemen. Het is het beste om snoeimateriaal zo snel mogelijk te verwerken voordat takken uitdrogen en harder worden, omdat dit de kans op botte messen vergroot. Botte messen zorgen ervoor dat het vliegwiel sterker wordt afgeremd, wat de efficiëntie van het hakselen vermindert. Eigenaren kunnen de messen zelf slijpen, maar dealers beschikken meestal over beter geschikt gereedschap daarvoor. De motor is tot nu toe altijd een Honda GX200 geweest, een viertakt-benzinemotor. De ongelukkige noodzaak om fossiele brandstoffen te gebruiken zal waarschijnlijk niet veel langer bestaan: Ego heeft al een accuaangedreven motor die krachtig genoeg lijkt, terwijl Makita vooruitgang boekt vanuit een minder krachtige basis.

Het eindproduct

Ik haksel meestal rechtstreeks in palletboxen, niet alleen omdat deze goed toegankelijk zijn voor de hakselaar, maar ook zodat het hakselmateriaal met groenafval de tijd krijgt om op te warmen en weer af te koelen voordat het wordt gebruikt. Alternatieven zijn rechtstreeks hakselen op de plek waar het materiaal nodig is, in een container zoals een aanhanger, of op een hoop op de grond. Een verrassende tip: met een lichte hooivork kunnen houtsnippers gemakkelijk worden opgepakt, vooral als ze lang genoeg hebben gelegen zodat schimmels ze enigszins aan elkaar hebben gebonden.

Voedingsvoorkeuren

De waarde van een hakselaar ligt in wat hij verwerkt, wat hij produceert en hoe efficiënt hij dat doet. De C7 verwerkt niet alleen takken, maar ook andere vegetatie. Zo voer ik bijvoorbeeld yaconstengels en stelen van Strelitzia door mijn machine. Bladeren van koolpalmen en bamboe vermijd ik, hoewel Hansa aangeeft dat de machine daar ook mee overweg kan. Veel van het materiaal dat de C7 verwerkt, resulteert in wat bekendstaat als ramiaal houtsnippers, die ik bijzonder waardeer. Ramiaal hout bestaat uit kleine versnipperde jonge takken met een koolstof-stikstofverhouding die snelle afbraak mogelijk maakt en tegelijkertijd als voedsel dient voor schimmels. Rond bomen verspreid verbeteren deze houtsnippers de bodemstructuur, terwijl de schimmels voedingsstoffen naar de bomen transporteren. De C7 is een ideaal model voor de productie van ramiale houtsnippers: een groter model zou grovere snippers produceren en dikkere takken verwerken, waardoor de koolstof-stikstofverhouding stijgt. Een kleiner model zou minder efficiënt zijn. Voor kleine tuinen zou een C7 overdreven zijn. Voor directe buren is het een oorverdovend monster.

Als uw eisen aan een hakselaar overeenkomen met de mogelijkheden van de C7 – zoals bij mij het geval is – dan kan ik hem van harte aanbevelen.

Zoals gepubliceerd in TreeCropper Magazine, nummer 126, juni 2026